Liturgischer Kalender
Römisches Messbuch 1962 (Ausserordentliche Form)
Mittwoch in der Weißen Woche
Mo
Di
Mi
Do
Fr
Sa
So
1 Hl. Remigius, Bischof und Bekenner2 Hll. Schutzengel3 Hl. Theresia vom Kinde Jesu, Jungfrau4 19. Sonntag nach Pfingsten5 Hll. Pacidus und Gefährten6 Hl. Bruno, Bekenner7 Fest des hochheiligen Rosenkranzes der heiligen Jungfrau Maria8 Hl. Birgit, Witwe9 Hl. Johannes Leonhard, Bekenner10 Hl. Franz Borgia, Bekenner11 20. Sonntag nach Pfingsten12 Montag in der 20. Woche nach Pfingsten13 Hl. Edward, König und Bekenner14 Hl. Kallistus, Papst und Martyrer15 Hl. Theresia von Avila, Jungfrau16 Hl. Hedwig von Andechs, Witwe17 Hl. Margarita-Maria Alacoque, Jungfrau18 21. Sonntag nach Pfingsten19 Hl. Petrus von Alcantara, Bekenner20 Hl. Johannes von Kenty, Bekenner21 Hl. Hilarion, Abt22 Donnerstag in der 21. Woche nach Pfingsten23 Hl. Antonius Maria Claret, Bischof und Bekenner24 Hl. Raphael, Erzengel25 22. Sonntag nach Pfingsten26 Hl. Evaristus, Papst und Martyrer27 Dienstag in der 22. Woche nach Pfingsten28 Hll. Simon und Judas Thaddäus, Apostel29 Donnerstag in der 22. Woche nach Pfingsten30 Freitag in der 22. Woche nach Pfingsten31 Samstag in der 22. Woche nach Pfingsten
Sonntag, 11. Oktober 2026 II. Klasse
20. Sonntag nach Pfingsten
- Quelle
- tempora · tempora/Pent20-0
Rubriken
Gloria: ja Credo: ja Präfation: Trinitatis
Kommemorationen
- Mariä Mutterschaft II. Klasse
Messproprium
Introitus
Dan 3:31; 31:29; 31:35
Omnia, quæ fecísti nobis, Dómine, in vero judício fecísti, quia peccávimus tibi et mandátis tuis non obœdívimus: sed da glóriam nómini tuo, et fac nobíscum secúndum multitúdinem misericórdiæ tuæ.
Ps 118:1
Beáti immaculáti in via: qui ámbulant in lege Dómini.
Omnia, quæ fecísti nobis, Dómine, in vero judício fecísti, quia peccávimus tibi et mandátis tuis non obœdívimus: sed da glóriam nómini tuo, et fac nobíscum secúndum multitúdinem misericórdiæ tuæ.
Kollekte
Largíre, quǽsumus, Dómine, fidélibus tuis indulgéntiam placátus et pacem: ut páriter ab ómnibus mundéntur offénsis, et secúra tibi mente desérviant.
Epistel
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Ephésios
Ephes 5:15-21
Fratres: Vidéte, quómodo caute ambulétis: non quasi insipiéntes, sed ut sapiéntes, rediméntes tempus, quóniam dies mali sunt. Proptérea nolíte fíeri imprudéntes, sed intellegéntes, quæ sit volúntas Dei. Et nolíte inebriári vino, in quo est luxúria: sed implémini Spíritu Sancto, loquéntes vobismetípsis in psalmis et hymnis et cánticis spirituálibus, cantántes et psalléntes in córdibus vestris Dómino: grátias agéntes semper pro ómnibus, in nómine Dómini nostri Jesu Christi, Deo et Patri. Subjecti ínvicem in timóre Christi.
Graduale
Ps 144:15-16
Oculi ómnium in te sperant, Dómine: et tu das illis escam in témpore opportúno.~
Aperis tu manum tuam: et imples omne ánimal benedictióne. Allelúja, allelúja
Ps 107:2
Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum: cantábo, et psallam tibi, glória mea. Allelúja.
Evangelium
Sequéntia ++ sancti Evangélii secúndum Joánnem
Joannes 4:46-53
In illo témpore: Erat quidam régulus, cujus fílius infirmabátur Caphárnaum. Hic cum audísset, quia Jesus adveníret a Judǽa in Galilǽam, ábiit ad eum, et rogábat eum, ut descénderet et sanáret fílium ejus: incipiébat enim mori. Dixit ergo Jesus ad eum: Nisi signa et prodígia vidéritis, non créditis. Dicit ad eum régulus: Dómine, descénde, priúsquam moriátur fílius meus. Dicit ei Jesus: Vade, fílius tuus vivit. Crédidit homo sermóni, quem dixit ei Jesus, et ibat. Jam autem eo descendénte, servi occurrérunt ei et nuntiavérunt, dicéntes, quia fílius ejus víveret. Interrogábat ergo horam ab eis, in qua mélius habúerit. Et dixérunt ei: Quia heri hora séptima relíquit eum febris. Cognóvit ergo pater, quia illa hora erat, in qua dixit ei Jesus: Fílius tuus vivit: et crédidit ipse et domus ejus tota.
Offertorium
Ps 136:1
Super flúmina Babylónis illic sédimus et flévimus: dum recordarémur tui, Sion.
Stillgebet
Cœléstem nobis prǽbeant hæc mystéria, quǽsumus, Dómine, medicínam: et vítia nostri cordis expúrgent.
Kommunion
Ps 118:49-50
Meménto verbi tui servo tuo, Dómine, in quo mihi spem dedísti: hæc me consoláta est in humilitáte mea.
Schlussgebet
Ut sacris, Dómine, reddámur digni munéribus: fac nos, quǽsumus, tuis semper obœdíre mandátis.